n
o, m.,
(a) a male horse, a stallion: m.¤ .i. mo d'echaib e
no maith-ech,
Corm. Y 930.
Mídach
(name of a horse),
Acall.
271.
(as adj.) each midhach merdana,
CCath. 4733.
g
p. for
heocurbelaibh na n-ech . . . ┐ na
midach
mórmongach,
4959
.
TBC 5622
St.
(b) met. a champion, strong man, warrior:
midech .i. láidir nó calma,
IT iii 276.
midhach .i. calma,
O'Dav. 1206.
m.¤ na mocháirgi champion of the early herd (of
a bull),
IT iii 246.93
(LL). m.¤ Maige Fíne,
LL 45a40
(
RC xxxvi
262 § 7
). m.¤ mear-maidmech,
MR 224.18
. mac H. . . . midhach
gan esbadh,
AU ii 468.24
. pl. friscichset midaig morfhlathe,
RC xxvi 36 § 178
(glossed: móra no miadacha,
LL 188a59
).
ger mear bhar mioghaidh [= miodhaigh] 'n-a dháil,
Duan.
Finn i 4.16
. ? As adj. g
s
f.: do thig na mná mídige
`valiant',
Met. Dinds. iii 56.30
(perh. = Midech `belonging to Meath',
see note).