1 táir

Cite this: eDIL s.v. 1 táir or dil.ie/39641

adj. (g s. of tár ?) mean, base, valueless: dligid tuarastal nach tair | ri lanchalma Uí Liatháin, BB 271a37 = can tár, BR 82.5 . nír bo th.¤ fá fhorgla fear, 204.8 . atá fleadh nach t.¤ i dtigh (leg. id th.¤ ?), Dán Dé xxiii 16 (but perh. vb., cf. go dtáir mé, xxvii 16 ). go t.¤ , ZCP v 227.878 . Generally in compar. and super.: da madh nech budh tharriu ináisiu do cloidhfedh sinne, CCath. 2553 . na rígh fa táire ` lesser ,' Content. v 140 . budh dúbhach ... sinn ... | 's níor tháire do'n ghrian-bhean no less sorrowful, Oss. iv 256.16 . ní táire fóiscríob ... phinn ... | 'ná a dhá corr- bhraoi no more slender is the stroke of a pen than her two brows (?), Hackett xi 17 . Superl. anus tairem do mnaiu ocus d'feruip na cathrach-sa, Anecd. ii 55.2 . an ba táriu da sétaib, TBC 62 . In Laws base, low in rank or standing: in fer midbad is tairi, ii 258.21 Comm. lethdaim airech forgill is taire, 386. x Comm. ó rí gus an té as táire, Dán Dé vii 13.