édaingen

Cite this: eDIL s.v. édaingen or dil.ie/19670

adj o-ā (neg. of daingen)

I Insecure, weak; fragile: ma ēdaingen in dūn, Laws ii 2.19 (etdaingin 2.24 ) Comm. áit édaingen, Expugn. Hib. 33 . ba hédaingen an ionbhaidh sin uair ni raibhe dúnaidh na caistiall...ann FM vi 2210.7 . baile e.¤ Fl. Earls 48.7 . caisléan éadaingean, TSh. 1069 . caoi é.¤ an unsafe way (?) A. Ó Dálaigh xx 15 . gurab é.¤ soileónta do bhí an cholann daonna, TSh. 2547 . nach raibe se edaingean mar atá an gloine BCC § 123 .

II As subst. an insecure place, weak spot: an bhfuighdís éislinn nó éadaingean air, TSh. 7014 . g p. d'féchuin édaingneach na tíre `to spy out the nakedness of the land' Gen. xlii 9 .